Hello darkness, my old friend,
I've come to talk with you again,
Because a vision softly creeping,
Left its seeds while I was sleeping,
And the vision that was planted in my brain
Still remains
Within the sound of silence.
In restless dreams I walked alone
Narrow streets of cobblestone,
Neath the halo of a street lamp,
I turned my collar to the cold and damp
When my eyes were stabbed by the flash of
a neon light
That split the night
And touched the sound of silence.
And in the naked light I saw
Ten thousand people, maybe more.
People talking without speaking,
People hearing without listening,
People writing songs that voices never share
And no one deared
Disturb the sound of silence.
"Fools" said I,"You do not know
Silence like a cancer grows.
Hear my words that I might teach you,
Take my arms that I might reach you."
But my words like silent raindrops fell,
And echoed
In the wells of silence
And the people bowed and prayed
To the neon god they made.
And the sign flashed out its warning,
In the words that it was forming.
And the signs said, The words of the prophets
are written on the subway walls
And tenement halls.
And whisper'd in the sounds of silence. |
Γειά σου σκοτάδι, παλαιέ μου φίλε,
Έχω έρθει να μιλήσω πάλι με εσένα,
επειδή ένα όραμα που σέρνεται μαλακά,
άφησε τους σπόρους του ενώ κοιμόμουν,
και το όραμα που φυτεύτηκε στον εγκέφαλό μου
παραμένει ακόμα
μέσα στον ήχο της σιωπής.
Σε ανήσυχα όνειρα περπάτησα μόνος μου
στενές οδούς του κυβόλινθου,
Δίπλα στο φωτοστέφανο μιας λάμπας του δρόμου,
γύρισα το περιλαίμιό μου στο κρύο και την υγρασία
όταν διαπεράστηκαν τα μάτια μου από τη λάμψη
ενός φωτός νέου
που χώρισε τη νύχτα
και άγγιξε τον ήχο της σιωπής.
Και στο γυμνό φως είδα
δέκα χιλιάδες ανθρώπους, ίσως περισσότερους.
Άνθρωποι μιλούσαν χωρίς ομιλία,
άνθρωποι ακούγαν χωρίς να ακούν,
άνθρωποι έγραφαν τραγούδια που οι φωνές δεν μοιράζονται ποτέ
και κανένας δεν τολμούσε
να διαταράξει τον ήχο της σιωπής.
"Ανόητοι" είπα εγώ, "εσείς δεν ξέρετε ότι
η σιωπή όπως ένας καρκίνος αυξάνεται.
Ακούστε τις λέξεις μου που ίσως σας διδάξουν,
πάρτε τα όπλα μου που μπορεί να φθάσουν σε σας."
Αλλά οι λέξεις μου όπως τις σιωπηλές σταγόνες βροχής έπεσαν,
και αντήχησαν
στα πηγάδια της σιωπής
Και οι άνθρωποι υπέκυψαν και προσευχήθηκαν
στο Θεό νέου που έκαναν.
Και το σημάδι έλαμψε έξω την προειδοποίησή του,
στις λέξεις που διαμόρφωνε.
Και τα σημάδια λέγαν, οι λέξεις των προφητών
είναι γραμμένα στους τοίχους των υπογείων
και στις αίθουσες τεμένων.
Και ψιθυρίζονται στους ήχους της σιωπής. |
